Geen draagmoeder tussen hun vriendinnen, dus plaatsen Kasper en Alexander oproep op Instagram | VRT NWS Nieuws

Voorlopig is een draagmoederschapstraject voor wensouders dus allesbehalve gemakkelijk. Omdat er ook geen database met kandidaten bestaat, moeten koppels met een kinderwens vandaag zelf op zoek naar een potentiële draagmoeder. Dat kan bijvoorbeeld iemand zijn in hun dichte kring, zoals iemand uit hun vriendenkring of familie.

Sommige koppels, zoals Kasper en Alexander, gaan dan weer via het internet op zoek. Zij plaatsten een oproep op Instagram, die inmiddels al meer dan 200.000 keer bekeken is.

"Wij kiezen ervoor om eerst voor draagmoederschap te gaan", vertelt het koppel aan VRT NWS. "We dromen van een kindje dat op ons lijkt. Nu buitenlandse adoptie niet meer mogelijk is, is adoptie ook een enorm lang traject geworden. Pleegzorg is dan weer een volledig ander verhaal. We hopen dus in eerste instantie dat het met een draagmoeder lukt."

"Eerst hebben we in onze dichte kring gezocht, maar daar zijn er geen opties", klinkt het. "Onze vriendinnen zijn nog volop aan het proberen om zelf kinderen te krijgen, het lukt hen niet om kinderen te krijgen of hun kinderwens is nog niet vervuld."

"Daarom besloten we andere opties te verkennen, en Instagram biedt natuurlijk heel wat bereik. Hopelijk kunnen we op die manier iemand vinden."

Draagmoeders mogen - in tegenstelling tot in bijvoorbeeld de Verenigde Staten - niet betaald worden in ons land. Alleen onkosten mogen worden vergoed.

Verschillende ziekenhuizen in ons land bieden een draagmoederschapstraject aan waarbij de procedure en (medische/psychologische) screening complex zijn en lang duren. De voorbije 10 jaar werden er via de ziekenhuizen slechts tientallen kinderen geboren via draagmoederschap. 

Wanneer de wensouders 2 mannen zijn of de wensmoeders zelf geen bruikbare eicellen hebben, moet er naast een draagmoeder ook nog een eiceldonor gevonden worden. Een draagmoeder mag in ons land namelijk niet zelf de eicel leveren. Het embryo dat bij haar ingeplant wordt, is dus niet genetisch verwant aan haar.

Ook Kasper en Alexander moeten nog een eiceldonor vinden.

"De wachtlijsten bij de eicelbank zijn enorm lang, maar het is wel mogelijk om een eicel te 'ruilen'", vertelt het koppel. "Iemand die je kent kan er dan voor kiezen om een eicel te doneren en dan krijg jij voorrang op een eicel van een donor die je niet kent."

"Als je gewoon kiest voor een eicel van een vriendin, kan dat eventueel voor moeilijkheden zorgen. Zij zal dat kind namelijk zien opgroeien, en misschien merken dat het op haar lijkt."

Als je een eiceldonor en een draagmoeder gevonden hebt, ben je nog niet zeker dat je aan het traject mag starten. De weinige ziekenhuizen in ons land die draagmoederschap begeleiden, leggen namelijk een aantal eisen op. Zo moet een draagmoeder tussen de 20 en 40 jaar zijn, moet ze al een gezond kind op de wereld hebben gezet, mag ze geen verdere kinderwens hebben en moet ze in België zijn ingeschreven. 

Na de geboorte is de draagmoeder bovendien de juridische moeder van het kind. Via adoptie kan ze het kind afstaan aan de wensouders, maar ze kan zich dan ook nog altijd bedenken.

Ook al vinden wij een draagmoeder, toch zullen we dus nog een hele tijd in onzekerheid leven, zelfs wanneer het kindje geboren is

Kasper en Alexander

"Ook al vinden wij een draagmoeder, toch zullen we dus nog een hele tijd in onzekerheid leven, zelfs wanneer het kindje geboren is", zeggen Kasper en Alexander. "De draagmoeder kan namelijk nog altijd beslissen om de baby zelf te houden, ook al is er geen enkele biologische band en wachten wij als wensouders al maanden in spanning af."

"Je kan naar een advocaat stappen en wat dingen op papier zetten, maar het komt erop neer dat de draagmoeder alle rechten blijft behouden tot na de adoptieprocedure. Dat is toch voor niemand positief: noch voor wensouders, noch voor draagmoeders."

Toch blijven Kasper en Alexander rotsvast overtuigd van hun keuze. "We willen er alles aan doen om onze droom waar te maken, zodat we een gezinnetje worden. Dat is alles waard, zeker in vergelijking met de zekerheid dat we niets zouden hebben."